GENÇ BELEDİYESİ 2017 Yılına Ait İmar Yönetmeliği

 

 

 

 

                 GENÇ BELEDİYESİ                            

  İMAR VE ŞEHİRCİLİK MÜDÜRLÜĞÜ

İMAR YÖNETMELİĞİ

 

 

 

 

 

GENÇ/BİNGÖL 2017

 

 

 

 

 

 

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel hükümler

Amaç

MADDE 1-

 

Bu yönetmeliğin amacı; Genç Belediyesi, belediye ve mücavir alan sınırları içindeki yerleşme yerleri ile yapılaşmaların plan, fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 -

 

Bu yönetmelik hükümleri Genç Belediyesi, belediye ve mücavir alan sınırları içerisindeki yerlerde uygulanır.

Kanuni mesnet

MADDE 3 -

 

Bu yönetmelik: 3194 Sayılı İmar Kanununun 4 üncü ve 44 üncü maddeleri ve 5393 sayılı Belediye kanunun 15.b maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

İmar planı kayıt ve hükümlerinin önceliği

MADDE 4-

 

  1.  Bu yönetmelikte yazılı hükümler, İmar planlarında aksine bir açıklama bulunmadığı takdirde uygulanır.
  2.  Ancak imar planlarında parselasyon durumları, ön bahçeli veya ön bahçesiz nizamın kabul olunacağını, binaların tertip şekillerini ve yüz alacakları cepheyi tespit maksadı ile şematik olarak gösterildiğinden, bunlara ait ifadeler imar planı kayıtlarından sayılmazlar.

İmar planlarında ve yönetmelikte olmayan hususlar

MADDE 5-

 

  1.  İmar planlarında açıklanmamış veya bu yönetmelikte yer almayan ve/veya tereddüde düşülen konularda ilgililerince Belediye Başkanlığı’nın görüşü alınmak üzere belediyeye müracaat edilir. Belediye Başkanlığı’nın görüşü doğrultusunda uygulama yapılır.
  2.  Bunun dışında, bu yönetmelik esaslarına aykırı olarak yönetmelik hükmü ve benzeri kararlar alınıp uygulanamaz.

Diğer ilgili mevzuatın geçerliliği

MADDE 6-

 

  1.  Bu yönetmelik esaslarına göre yapılacak olan bütün yapılar, imar planına uygunluğu yanında fen, sağlık ve çevre şartları ile ilgili diğer kanun, tüzük ve yönetmelik hükümlerine ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından belirlenmiş standartlara uyulması zorunludur.
  2.  Ancak bu yönetmelikteki hükümler ile diğer yönetmelik hükümleri arasında çelişki olması durumunda, Belediye Başkanlığı’nın görüşü alınır ve bu görüşe uyulur.

İstisnalar

MADDE 7-

 

  1. Bu yönetmeliğin 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu, 775 Sayılı Gecekondu Kanunu ve bağlı yönetmelikleri ile Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkındaki Yönetmelik, Isı Yalıtım Yönetmeliği ve Binaların Yangından Korunması Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine aykırı maddeleri uygulanmaz.                                                        Türk Silahlı Kuvvetlerine ait harekat, eğitim, ve savunma amaçlı yapılar için bu Yönetmeliğin hükümlerinden hangisinin ne şekilde uygulanacağı Milli Savunma Bakanlığı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından müştereken belirlenir.

 

  1.  Spor tesisleri, kültürel tesisler ve ibadet yapıları bölge kat nizamına, imar planında belirlenen yapı inşaat alanına ve en az bahçe mesafelerine tecavüz etmemek kaydıyla bu yönetmeliğin derinlik, çatı, cephe ve iç ölçülerine tabi değildir.
  2. Kamu kurum ve kuruluşlarına ait mevcut resmi yapılar, mevcut tüm yol, kaldırım, yaya geçidi, açık ve yeşil alanlar, spor alanları ve benzeri sosyal ve kültürel altyapı alanları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılmış ve umuma açık hizmet veren her türlü yapılar “Özürlüler Hakkında Kanun” çerçevesinde özürlülerin de erişebilirliğini ve kullanımını sağlayacak şekilde, Türk Standartları Enstitüsü Standartlarına uygun olarak yapılması zorunludur.
  3. Bu yönetmelikte atıfta bulunulan kanun, yönetmelik ve standartlarda değişiklik yapılması durumunda yürürlüğe giren mevzuata göre uygulama yapılır.

Ruhsatsız veya ruhsat eklerine aykırı yapılarda tamir ve tadilat esasları

MADDE 8-

 

  1.  Ruhsat alması gerektiği halde, ruhsatı alınmadan veya ruhsat ve eklerine aykırı olarak yapılan yapılar kanun, imar planı ve yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilmedikçe bunların iskân, tamir, tadil ve ilavelerine izin verilmez.

Bir yapıdaki bağımsız bölümlerden herhangi birinin İmar Kanunu, İmar Planı veya Yönetmelik hükümlerine aykırı olması, bunlara aykırı olmayan diğer bağımsız bölümlerin tamir, tadil veya ilave işlemlerini durdurmaz. Ancak, ruhsat hilafı husus binanın ortak kullanım alanında ise, bu hüküm uygulanmaz.

Ayrıca, imar mevzuatına aykırı yapıların bulunduğu parsel içinde, imar mevzuatına uygun olarak yapılmış olan diğer yapılar mevcut ise, bunların tamir, tadil, ilave ve iskânına müsaade edilir.

  1.  17.01.1957 tarihinden önce yapılmış olup, kullanma izni almış kabul edilen binalar hariç, ruhsat alınması gerektiği halde ruhsat alınmadan veya ruhsat ve ruhsat eklerine aykırı olarak yapılan binalara, 3290 ve 3366 ile değişik 2981 Sayılı Yasa’dan faydalanarak ruhsat ve kullanma izni almış olsalar dahi kanun, imar planı, imar ilke kararları ve yönetmelik esaslarına uygun hale getirilmedikçe, bunların esaslı tamir ve tadillerine izin verilmez. Bu tip yapıların kullanımlarının devamını sağlayabilmek için, yıkıp yeniden yapmamak ve hacimce bir genişlemeye meydan vermemek şartıyla basit tamir ve tadil işlemlerine izin verilir.

Elektrik ve su hizmetlerinden faydalanma

MADDE 9 -

 

  1.  Yapı Kullanma İzni Alınmamış Binalar:

Yapı kullanma izni olmayan binalar izin alınana kadar elektrik, su tesisi ve kanalizasyon hizmetlerinden faydalandırılmaz. Ancak, kısmi iskan alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.

  1.  Yapı Kullanma İzni Alınmış Binalar:

Yapı kullanma izni verilmiş binalarda, sonradan ruhsat alınması gerektiği halde ruhsat alınmadan veya ruhsat ve eklerine aykırı işler yapıldığı takdirde, bunların düzeltilmesine veya ruhsata bağlanmasına kadar binanın bu kısımlarında elektrik, su gibi hizmetlerin devamına izin verilmez. Ruhsat ve eklerine aykırı yapılan husus, binanın ortak kullanım alanında ise, binanın tümü elektrik ve su gibi hizmetlerden faydalandırılmaz.

Belediye tasarrufundaki yerler üzerinde inşaat

MADDE 10 -

 

Belediyelerin tasarrufundaki yerler üzerinde, otobüs durağı, büfe, helâ, ATM, trafo merkezi vb. gibi kamu hizmetlerinin görülebilmesi için lüzumlu tesislerin inşasına, ancak Genç Belediyesi’nce mahzur görülmeyen hal ve şekillerde ve o yerin karakterini muhafaza etmek, Türk Standartları Enstitüsü Standartlarına da uymak şartıyla izin verilebilir.

Bunların ve her türlü altyapının yapımı ve kullanımı ile bakım ve onarımı sırasında; sirkülâsyonun engellenmemesi, can ve mal güvenliğinin sağlanması zorunludur.

 

 

Ruhsat müddeti ve ruhsat yenileme işlemleri

Madde 11-

 

  1.  Ruhsat süresi içinde tamamlanması mümkün olmayacağı için 5 inci yıl içinde ruhsat yenilemek üzere ilgili İdareye başvurarak ruhsat yenilemesi yapılan yapılar hakkında, ilk ruhsat alma tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uygulanır.
  2.  İnşasına 2 yıl içinde başlanmayan yapılar ruhsatsız yapı olarak değerlendirilir. Bu yapılar hakkında, “Yeniden Ruhsat’ alma tarihinde yürürlükte bulunan plan ve diğer mevzuat hükümleri uygulanır.
  3. 5 yıllık ruhsat süresi içinde tamamlanmayan ve süresi içinde ruhsat yenilemesi yapılmayan yapılar hakkında, ilk ruhsat alma tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uygulanır.

İKİNCİ BÖLÜM

Tanımlar

Ada ve parsellere ait tanımlar

MADDE 12-

 

(1) Adalara ait tanımlar:

  1.  Kadastro adası: Kadastro yapıldığı zaman oluşan veya oluşmuş adadır.
  2.  İmar Adası: İmar planı ve imar ilke kararlarındaki esaslara göre oluşan veya oluşmuş tüm çevresi imar yolları ve/veya imar planı sınırı ile belirlenmiş adadır.

(1)          Parsele ait tanımlar:

  1.  Kadastro parseli: Kadastro yapıldığı zaman kadastro adaları içinde bulunan mülkiyeti tescilli parseldir.
  2.  İmar parseli: İmar Kanununa, imar planı ve yönetmeliğine göre gerekli teknik ve kanuni işlemlerden sonra oluşmuş, üzerinde bina veya binalar yapılabilen parseldir.

b1) Parsel ön cephesi: Parselin yola bakan cephesi ön cephesidir. İmar planında parsel cephesi; yön işareti ile veya yapı kütlesi belirtilerek veya parsellerin yüz alacakları cepheyi belirleyen ada içi çizgisi veya kat ayırım çizgisi yahut da herhangi bir şekilde belirtilmemişse, birden fazla yola cephesi olan parsellerde geniş yol üzerindeki kenar, parselin ön cephesidir. Yol genişliklerinin eşit olması halinde dar kenar parselin ön cephesidir. Gerekli görülen hallerde ön, arka ve yan cephelerin tayini, adadaki diğer parsellerin konumları, mevcut teşekküller ve yapı nizamı dikkate alınarak ilgili belediyesince belirlenir.

b2) Köşe başı parsel: Birbirine komşu, birden fazla cephesi yola bakan parsel, köşe başı parseldir.

b3) Parsel Derinliği: Parsel ön cephe sınırına parsel arka sınırının her köşe noktasından inilen dik uzaklıkların ortalama mesafesidir.

  1. Parsellerde bahçe tanımı:

c1) Ön bahçe: Parsel ön cephe sınırı ile bina ön cephe hattı arasında kalan parsel parçasıdır. Birden fazla yola cephesi olan parsellerde bina ile yol arasında kalan, tüm bölümler ön bahçe şartlarına tabiidir.

c2) Arka bahçe: Parsel arka sınırı ile bina arka cephe hattı arasında kalan parsel parçasıdır.

 c3) Yan bahçe: Ön ve arka bahçeler dışındaki bahçelerdir.

  1. Bahçe mesafeleri: Binanın zeminde yol, yeşil saha, park vb. ve komşu parsellere en fazla yaklaşabileceği mesafedir.

Yapı Düzenine Ait Tanımlar

Madde 13-

  1. İnşaat alanına ilişkin tanımlar:
  1.  Taban Alanı: Tabii zemin terasları, bina giriş merdivenleri ve açık çıkmalar hariç olmak üzere yapının, zemin kat taban döşeme seviyesinde taşıyıcı sistemin çevrelediği alandır. Bu alana;

-Bahçede yapılan trafo binaları, kanopiler, iç avlular, iç bahçeler,

-Yangın merdivenleri açık merdivenler,

-Binaya ait umumi merdivenlerin her birinin15m2 si,

-Işıklıklar, her nevi baca ve tesisat boşluğu, asansör boşluğu,

-Pergola, kameriye, sundurmaların iki katı geçmeyen konut yapılarında taban alanının (0.20) si, geçenlerde ise, taban alanının (0.10) u, bu alana dâhil değildir.

Bahçede yapılacak eklenti ve müştemilat taban alanından sayılır.

  1. Taban Alanı Katsayısı (TAKS): Taban alanının imar parseli alanına oranıdır.
  2.  Yapı İnşaat Alanı: Işıklıklar hariç, bodrum kat, asma kat, çatı arasında yer alan mekanlar ve ortak alanlar dahil yapının inşa edilen tüm katlarının toplam alanıdır.
  3.  Toplam Bina İnşaat Alanı: KAKS ve EMSAL’e esas olan alandır. İskân edilsin veya edilmesin bodrum ve çatı katlar dışındaki tüm inşaat alanıdır. Bu alana;
  4. Kat Alanları Katsayısı: (KAKS) Toplam bina inşaat alanının imar parseline oranıdır.
  5. Emsal (E): KAKS’a esas olan bina inşaat alanının parsel alanına oranıdır.Bahçe mesafelerine tecavüz etmemek kaydı ile bina cephe, derinlik ve inşaat nizamı serbesttir
  1.  Yapı yaklaşma sınırı: Planda ve/veya yönetmelikte belirtilmiş olan yapının yola, yeşil sahaya, park vs. ve komşu parsellere en fazla yaklaşabileceği sınırdır.
  2.  Bina kütlesi ile ilgili tanımlar:
  1.  Bina derinliği: Binanın ön cephe hattıyla, arka cephe hattının en uzak noktası arasındaki dik hattın uzaklığıdır.
  2.  Tabi Zemin: Arazinin hafredilmemiş ve doldurulmamış halidir.
  3.  Su basman Seviyesi: TAKS' a esas olan ve belirlenen kırmızı kot üstünde kalan ilk döşeme üst seviyesidir. İmar planında verilen bina yüksekliği veya kat sayısının hesabına esas alınan kottur.
  4.  Saçak Seviyesi: Binaların son kat tavan döşemesi üst kotudur.
  5.  Bina yüksekliği: Binanın subasman seviyesinden saçak seviyesine kadar olan mesafesidir. İmar planı veya yönetmelikte öngörülen yüksekliktir.
  6.  Kat yüksekliği: Binanın herhangi bir katının döşeme üstünden bir üstteki katının döşeme üstüne kadar olan mesafesidir.
  1.  Bina kat tanımları:
  1.  Bodrum kat: Zemin katın altındaki kat ve/veya katlardır.
  2.  Zemin kat: İmar planı ve yönetmelikte öngörülen kat adedine göre alttaki kattır.
  3.  Asma kat: Zemin kat iç yüksekliği maksimum (6.50) m. olan ve zemin katla birlikte düzenlenen, ait olduğu bağımsız bölümü tamamlayan ve bu bölümden bağlantı sağlayan kattır. Asma katlar, kendi bağımsız bölüm alanının % 80'ini geçmemek üzere iç yüksekliği (2.40) m den az olmamak  şartıyla yapılabilir.
  4. Normal kat: Zemin ve bodrum katların dışında kalan kat veya katlardır.

 

  1.  Bina cephe hatları:

3194 sayılı İmar Kanunun 12. maddesinde “ İmar planlarında gösterilen cephe hattından önde bina yapılamaz” kuralı ile ifade olunan imar planlarında belirlenen imar istikametleridir.

  1.  Bina ön cephe hattı: Bir parselde Plan veya Yönetmelikle belirlenen ve ön bahçe mesafesinin bittiği yerden başlayan inşa edilecek binanın zemin katının parsel ön cephe hattı yönündeki yola mesafesini tanımlamak üzere ve binalara kot verilmesinde röperin yerini tayin eden, diğer cephelerin isimlendirilmesine esas olan, bina derinliğinin dik olarak uygulandığı cephe hattıdır.
  2.  Bina yan cephe hattı: Ön cephe hattına komşu olan ve binanın zemin katının parsel yan cephesine mesafesini tanımlamak üzere belirlenen cephe hattıdır. Parsel yan cephesinde yol var ise, “Yan Yol Cephe Hattı” olarak tanımlanır.
  3.  Bina arka cephe hattı: Ön cephe hattına karşıt olan ve binanın zemin katının parsel arka cephe hattı yönündeki parsel arka sınırına veya yola mesafesini tanımlamak üzere belirlenen cephe hattıdır. Parsel arka cephesinde yol var ise, “Arka Yol Cephe Hattı” olarak tanımlanır.

 

  1. Zemin inceleme tanımları:
  1.  İmar Planına esas Jeolojik- Jeoteknik Etüt Raporu: İmar planı için zorunlu olan ve imar planına veri teşkil eden yapılaşma kararlarını etkileyen, arazi yapısına göre gözlemsel ve/veya aletsel etüt, sismik, rezistivite sondajlarla elde edilen, Genç Belediyesi ve Mücavir Alanı’nı kapsayan, belediye  tarafından hazırlatılan rapordur.
  2.  Zemin Etüt Raporu: Her parsel için ayrı ayrı hazırlanan, yerel zemin yapısı, depremsellik ve yapı- zemin etkileşimine ilişkin tüm sorunları göz önüne alarak inceleyen ve çözüm önerileri sunan ve projelendirmeye esas teşkil eden rapordur.

Binaya ilişkin tanımlar

Madde 14-

  1.  Bina: Kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve/veya insanların oturma, çalışma, eğlenme veya dinlenmelerine veya ibadet etmelerine ayrıca, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır.
  2.  Bina kullanım tanımları:
  1.  Resmi bina: Genel, katma ve özel bütçeli idarelerle, il özel idaresi ve belediyeye veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara, kanunla veya kanunun verdiği yetki ile kurulmuş kamu tüzel kişilerine ait bina ve tesislerdir.
  2.  Umumi bina: Resmi binalar ve kamu hizmeti için kullanılan binalarla, ibadet yerleri, resmi veya özel eğitim, sağlık ve spor tesisleri, sinema, tiyatro, kütüphane, kültür merkezi, eğlence yeri, düğün salonu, her türlü oyun salonu, internet kafe, kıraathane, lokanta ve yemek salonu, otel, yurt, kapalı otopark, genel garaj, genel sığınak, alış veriş merkezi, iş hanı ve bunlara benzer umuma mahsus binalardır.
  3.  Mevcut bina: Bir yapı adasında inşa edildiği tarihte yürürlükte olan mevzuata uygun olarak teşekkül etmiş olup da, halen o yerde uygulanması gereken imar mevzuatına göre aynen veya statik sakınca göstermeksizin ek veya değişiklik yapılmak suretiyle korunması mümkün olan ve o ada içinde yapılacak diğer binalara özel koşullarda emsal teşkil eden bina ile korunması gerekli tescilli eski eserlerdir.

 

  1.  Bina nizamı ile ilgili tanımlar:
  1.  Ayrık nizam: Hiçbir yanından komşu binalara bitişik olmayan yapı nizamıdır.
  2.  Blok nizamı: İmar planı veya bu yönetmelikte cephe uzunluğu, derinliği ve yüksekliği belirlenmiş tek yapı kitlesinin bir veya birden fazla parsel üzerine oturduğu bahçeli veya bahçesiz yapı nizamıdır.

b1) Ayrık blok: İmar planında blok ölçüsü ve/veya bahçe mesafe ölçüleri verilmiş olan ve hiçbir komşu bina ile birleşmeyen blok nizamıdır.

b2) İkili blok (İkiz blok nizamı ): İmar planında blok ölçüsü ve/veya bahçe mesafe ölçüleri verilmiş bir tarafından komşu parseldeki binaya bitişik, diğer taraftan ayrık olan blok nizamıdır.

  1. Bitişik nizam: Bir veya birden fazla komşu parsellerdeki binalarla bitişik olan yapı nizamıdır.

 

  1. Bina bölüm içi tanımları:
  1.  Işıklık: Bina kütlesi içinde kalan ve binanın bir kısım piyeslerinin ışık ve hava almasını sağlayan boşluklardır.
  2.  Fener: Binalarda merdiven kovalarının, ışıklıkların, avluların ya da altlarında bulunan mekânların aydınlatılması ve havalandırılması için çatıda bırakılan boşlukların, ışık ve/veya hava alma özelliğini kesmeyecek şekilde üzerini veya yanlarını kapatan yapı elemanıdır.
  3.  Bacalar:

c1) Duman bacası: Faydalanıldığı piyes veya piyeslerdeki ya da ortak alandaki duman ve kokuları uzaklaştırmaya yarayan bacadır.

c2) Temiz hava bacası: Kalorifer duman bacası ile bütün olan ve tesisat projesine göre ebatları belirlenmiş havalandırmaya yarayan bacadır.

c3) Hava bacası: Işıklık yapılması gerekmeyen piyes veya piyeslerin ya da ortak alanın havalandırılmasına yarayan bacadır.

c4) Tesisat bacası (tesisat şaftı): Binada düşey doğrultuda boru, kanal gibi tesisat elemanlarının topluca geçirildiği tesisat projesine göre ebatları belirlenmiş bacalardır.

c5) Enerji bacası (şaftı): Binada düşey doğrultuda enerji tesisatının topluca geçirildiği mimari ve elektrik tesisat projesinde belirlenmiş bacalardır. Bodrum dâhil toplam 4 kat(4 kat dahil) veya 10 bağımsız bölümü geçen birden fazla katlı her türlü yapılarda elektrik şaft bacası yapılır. Mekanik tesisat bacası ile elektrik şaft bacası ayrı olmalıdır. Elektrik şaft bacası içerisinde mekanik tesisat kesinlikle geçirilmemelidir. Elektrik şaft bacası kapak eni en az 50cm. olmalı, derinliği 70 cm.yi geçen bacalarda tabliye ya da ızgara olmalıdır.

c6) Doğalgaz tesisat bacası (şaftı): Doğalgaz ana kolon borularının geçirileceği ve doğalgaz sayaçlarının monte edileceği, ortak kullanım alanı içerisinde tabii havalandırması sağlanan niş/bacadır.

  1. Enerji odası: Binaya ait elektrik tesisatının dağıtımının yapıldığı, ana şalterlerin, sigortaların ve sayaçların vb. elemanların bulunduğu projesinde belirlenen müstakil mekândır. En az 10 adet abonesi olan yapılarda ayrıca 100kW ve üzeri kurulu gücü olan endüstriyel yapılar, sağlık, eğitim ve kültür yapıları, otel, alışveriş merkezi vb yapılarda kat ve bağımsız bölüm şartı aranmaksızın enerji odası oluşturulacaktır. Enerji odası ortak kullanım alanı içerisinde olmalı, kazan dairesi, sığınak vb. mahaller içerisinde veya kilitli bölmelerden geçilerek ulaşılabilen bir alanda yer almamalıdır. Enerji odası kesinlikle banyo, wc ve lavabo gibi ıslak hacimlerin altında yapılmamalıdır. Enerji odasının kapıları dışarı yönlü açılmalıdır. Enerji odasından mekanik tesisat açıktan geçirilmemelidir.
  2.  Piyes: Bağımsız bölüm içerisinde iç duvar veya bölme elemanları ile çerçevesi tanımlanmış ya da niş oluşturularak meydana getirilmiş, belirli bir işlev görerek kendi bağımsız bölümünün kullanım amacını tamamlayan iç mekândır.
  3. Balkon: Tüm katlarda çıkma sınırları içinde kalmak kaydıyla cephe hattı dışında ve/veya içinde açık çıkma ve/veya gömme niteliğinde, bağlı oldukları bağımsız bölüm ya da ortak alandan bölme elemanları ile ayrılmış, dış cepheye bakan kısımları parapet harici açık, üstü açık ve/veya kapalı olarak ilgili maddede belirtilen şartlar çerçevesinde tertiplenmiş teras tanımı dışındaki açık kullanım alanıdır. Her balkon için yağmur tesisatına uygun tahliye olukları yapılacaktır.
  4. Bina otoparkları: Bir binayı çeşitli amaçlar için kullanan özel ve tüzel kişilere ait ulaşım ve taşıma araçları için, bu binanın içinde veya bu binanın oturduğu parselde açık veya kapalı olarak düzenlenen otoparklardır. Bina içinde ve/veya parselinde otopark yapılmasının mümkün olamayacağı anlaşılan yapılar, bölge veya genel otoparktan harç mukabilinde yararlandırılırlar.
  5. Tesviye: Tabi zeminde kazı veya dolgu yapılmak suretiyle arsanın kazandığı son zemin durumudur. Tabi zeminde, ilgili idarece yol kotu tutanağı düzenlenmeden, hiçbir şekilde kazı veya dolgu yapılamaz. Aksi takdirde İmar Kanununun 40 ve 42. maddeleri uyarınca işlem yapılır.

 

Yapı inşaat ruhsatına ilişkin tanımlar

MADDE 15 -

 

  1.  İnşaat ruhsatı (yapı ruhsatiyesi) : Bir yapının imar yasası, imar planı, imar ilke kararları ve imar yönetmeliğine uygun olarak inşa edilebilmesi için gerekli belge ve projelerin usulüne uygun olarak tanzim edilmesi, onaylanması sonucu oluşan yapı yapma hakkını belirleyen ve üzerinde binanın yapılacağı parselin ve binanın tanımları bulunan onaylı resmi izin belgesidir.
  1. Yeni inşaat ruhsatı: Bir parselde ilk defa veya mevcut yapı tamamen yıkılarak yeni yapı yapılması ya da herhangi bir nedenle ruhsat tarihinden itibaren iki yıl içerisinde yapıya başlanılmaması veya başlanıp da başlama müddetiyle birlikte beş yıl içerisinde bitirilememesi sebebiyle ruhsatsız hale gelen inşaatlar için düzenlenen inşaat ruhsatıdır.
  2.  Esaslı tamir ve tadilat ruhsatı: 3290 ve 3366 ile değişik 2981 Sayılı Yasa hükümleri kapsamında inşaat ruhsatı ve kullanma izni alan yapılar hariç olmak üzere 17.01.1957 tarihinden önce yapılmış olmakla kullanma izni alınmış sayılan yapılar ile ruhsat eklerine uygun tamamlanarak kullanma izni alınmış yapılarda herhangi bir nedenle imar mevzuatına uygun esaslı tamir ve tadilat yapılması durumunda gerekli belge ve röleve projelerinin veya tadilat projelerinin incelenerek onaylanması üzerine tanzim edilen inşaat ruhsatıdır.
  3.  İlave inşaat ruhsatı: İnşaat ruhsatı alınmış yapılarda, ruhsat süresi içerisinde veya kullanma izni alındıktan sonra yapı inşaat alanı hakkını aşmamak şartı ile imar mevzuatına uygun ilave yapı yapılabilmesi durumunda, gerekli belge ve yapı projelerinin incelenerek onaylanmasından sonra mevcut ruhsat bilgilerinin de göz önüne alındığı ve mevcut ruhsatla bir bütün olmak üzere tanzim edilen inşaat ruhsatıdır.
  4.  Tadilatın ruhsata bağlanması: İnşaat ruhsatı alınmış yapılarda, ruhsat süresi içerisinde, herhangi bir nedenle imar mevzuatına uygun proje değişikliği yapılması durumunda gerekli belge ve tadilat projelerinin incelenerek onaylanmasından sonra, inşaat ruhsatı üzerinde yapı başlama ve bitim tarihi değiştirilmeden yeniden düzenleme yapılarak elde edilen inşaat ruhsatıdır.
  5.  Bahçe duvarı ruhsatı: Mülkiyetin muhafazası maksadıyla yola cephesi bulunan veya “mürür hakkı" tesis edilen kadastro veya imar parseli sınırlarını çevreleyen koruyucu duvarlar için verilen inşaat ruhsatıdır.
  6.  Geçici (muvakkat) inşaat ruhsatı: Umumi hizmetlere ayrılan ve 5 yıllık programa dâhil olmayan yerlerde mümkün mertebe sökülüp taşınabilir malzemeden yapılacak yapılara ve bahçe sınırlayıcılarına verilen ruhsattır.
  1.  Yapı ruhsatı başlama tarihi: Yapı inşaat ruhsatının düzenlenerek onaylandığı tarihtir.
  2.  Yapı başlama tarihi: Yapı sahibi, fenni mesuller ve belediye teknik elemanlarınca Toprak, Zemin Aplikasyonu ve Temel Vizelerinin yapılarak inşaat ruhsatında inşaata başlanıldığının belirtildiği ve onaylandığı tarihtir.
  3.  Temel üstü izni (subasman vizesi): Yapının zemin kat taban seviyesinde yönetmeliğin 26. Maddesine göre verilen kotun (yüksekliğin) ve aplikenin tekrar kontrol edilerek onaylanması ve belgelenmesidir.
  4. Yapı kullanma izni (iskân raporu): Onaylı projesine göre tamamlanan veya kısmen tamamlanan binalara verilen izin (rapor) dir. Binanın kısmen tamamlanması durumunda, tamamlanan kısımlara iskan ruhsatı verilebilmesi için, bu bölümlerin ihtiyacını karşılayacak ortak alanların ve varsa istinat duvarlarının kesinlikle inşa edilmesi ile binada gerekli emniyet tedbirlerinin alınması binanın ve bağımsız bölümlerin ulusal adres veri tabanında tanımlanması için Genç Belediyesi’nden numarataj belgesi alınması zorunludur. Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri saklıdır.
  5.  Yapı bitim tarihi: Yapıya kullanma izni verildiği tarihtir.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arsa ve yapılarla ilgili hükümler

MADDE 16-

Parsel büyüklükleri

 

İmar planında gösterilen çeşitli bölgelerde, imar planı ile getirilmiş farklı hükümler yoksa, yapılacak ifrazlarda, elde edilecek yeni parsellerin asgari ölçüleri; arazi meyili, yol durumu, mevcut yapılar vb. mevkiin özellikleri ile bu parsellerde yapılması mümkün olan yapıların ölçüleri ve ihtiyaçları da göz önünde tutularak, Belediyelerce tespit olunur. Ancak, bu tespit sırasında aşağıdaki şartlar ihlal edilemez.

Parsel Genişlikleri: Bina cephe hattı esas alınmak kaydı ile ;

  1.  İkamet ve ticaret bölgelerinde:
  1.  4 kata kadar (4 kat dâhil) inşaata müsait yerlerde,

a1) Bitişik nizamda: (6.00) m.den

a2) Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (6.00) m.den,

a3) Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (6.00) m.den az olamaz.

  1.  6 kata kadar (6 kat dâhil) inşaata müsait yerlerde:

b1) Bitişik nizamda: (9.00) m.den

b2) Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi +(9.00) m.den,

b3) Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (9.00) m.den az olamaz.

  1. Yalnız 1 katlı dükkân yapılacak ticaret bölgelerinde:
  1.  Bitişik nizamda: (5.00) m.den
  2.  Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (5.00) m.den
  3.  Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (5.00) m.den az olamaz.
  1.  Küçük sanayi bölgelerinde:
  1.  Bir katlı küçük sanayi bölgelerinde ;

a1) Bitişik nizamda: (5.00) m.den

a2) Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (5.00)m.den

a3) Ayrık nizamda: Yan bahçe mesafeleri toplamı + (5.00) m.den az olamaz.

  1.  İki ve daha yukarı katlı küçük sanayi bölgelerinde :

b1) Bitişik nizamda: (7.,00) m.den

b2) Blok başlarında: Yan bahçe mesafesi + (7.00) m.den

b3) Ayrık nizamda: yan bahçe mesafeleri toplamı + (7.00) m.den az olamaz.

  1.  Organize sanayi ve fabrika alanlarında : (30.00) m.den az olamaz.
  2.  Konut dışı kentsel çalışma alanlarında : (30.00) m.den az olamaz.

Bu ölçülerin tespitinde, köşe başına rastlayan parsellerde yol, otopark, yeşil alan, park tarafındaki yan bahçe yerine, yollar için tayin edilmiş ön bahçe mesafesi alınır.

 

 

Parsel Derinlikleri:

  1.  İkamet ve ticaret bölgelerinde:
  1.  Ön bahçesiz nizamda: (13.00) m.den
  2. Ön bahçeli nizamda: Ön bahçe mesafesi + (13.00) m.den az olamaz.
  1.  Yalnız 1 katlı dükkân yapılacak ticaret bölgeleri ile küçük sanayi bölgelerinde:
  1.  Ön bahçesiz nizamda: (5.00) m.den
  2.  Ön bahçeli nizamda: ön bahçe mesafesi + (5.00) m.den az olamaz.
  1.  Organize sanayi ve fabrika alanlarında: (30.00) m.den az olamaz.
  2.  Konut dışı kentsel çalışma alanlarında: (30.00) m.den az olamaz.

Konut dışı kentsel çalışma alanlarında parsel büyüklüğü (1500) m2.den az olamaz.

 

Bahçe mesafeleri

MADDE 17-

 

  1.  Ön bahçe mesafeleri: Yola, yeşil sahaya, parka ve otoparka rastlayan bahçe mesafeleri en az (5.00) m.dir. Birden fazla parsele oturan bloklarla, ikiz ve bitişik nizamda mevcut teşekkülata uyulur. Bu durumda (5.00 m.) şartı aranmaz. Ancak yeni teşekkül edecek ada yol cephelerinde ön bahçe mesafesi en az (5.00 )m. olacaktır.
  2.  Yan bahçe mesafeleri: Yan bahçe mesafeleri; (m) olarak bina yüksekliğinin 3 e bölünmesiyle elde edilen (kat) sayısına göre bulunur. Hesap neticesinde bulunan (2.50)m yi aşan artık değerler 1 kat adedine tekabül eder.

Bu mesafeler; 4 kata kadar (4 kat dâhil) (3.00) m. olacaktır. Kat adedi 5 ila 10 kat (10. kat dâhil) olan binalarda yan komşu mesafeleri (3.00) m.ye her kat için (0,50) m, ilave edilmek suretiyle tespit olunur.

Tespit edilen yan bahçe mesafesi subasman seviyesinden itibaren uygulanır.

  1.  Arka bahçe mesafesi: (3.50)m den az olmamak üzere bina yüksekliğinin yarısıdır. Ayrık, ikiz ve blok yapı nizamında köşe başına rastlayan ve parsel cephesi geniş veya dar yola göre tayin edilen parsellerde, arka bahçe mesafesi yan bahçe gibi değerlendirilir. Bitişik nizamda köşe başına rastlayan parselin, hesaplanan arka bahçesi ada içi boşluğa açılmaması halinde hat boyunca arka bahçe bırakma şartı aranmaz.

 

Parselasyon planı, ifraz, tevhit ve istisnalar

MADDE 18 -

 

  1.  3194 sayılı İmar Kanunu ve ilgili Yönetmelik hükümlerine göre ifraz ve tevhit işlemleri yapılır.
  2.  Çeşitli kamu ve hizmet tesislerinin gerçekleştirilmesi maksadı ile yapılması gereken kamulaştırmalar yüzünden, bu hizmet ve tesisler için lüzumlu parçalara ayrılmasını sağlamak üzere yapılacak ifrazlar, bu yönetmelikteki ifraz şartlarına tabi değildir.
  3.  Parselasyon planları neticesi bir imar parselinin parçası olarak oluşacak artık ve kadastro parsellerine geçici inşaat izni verilmez.
  4.  İmar yoluna cephesi olmayan imar parseli yapılamaz. Ancak; İmar parseli oluşturmak amacıyla, meydana gelebilecek artık parsellerde, yola cephe şartı aranmaz.
  5.  Tarafların rızası veya mahkeme kararı ile şüyu’un izalesi ve arazi taksimi de yukarıdaki hükümlere tabidir.
  6.  İmar planı ile farklı yükseklik veya kullanım kararları getirilmiş imar parselleri tevhit edilemez. Ancak tevhit edilip varsa ada bölüm çizgisine göre ifraz edilebilirler.

 

Geçici yapılanma şartları

MADDE 19 -

 

İmar planlarında, iskân hudutları içinde bulunup da umumi hizmetlere ayrılan yerlere rastlayan arsaların, bu hizmetler için gereken kısmı ayrıldıktan sonra geriye kalan parçaları imar planı ve yönetmelik esaslarına göre müsait ise parsellere ayrılabilir.

Keza, imar planı ve yönetmelik esaslarına göre müsait olduğu takdirde, bunlar üzerinde yapı izni verilebilir. Tamamı umumi hizmetlere ayrılan yerlere rastlayan veya kalan parçası plan ve yönetmelik hükümlerine göre yapı yapılmasına müsait olmayan arsalar, kamulaştırılıncaya kadar sahipleri tarafından olduğu gibi kullanılmaya devam olunur.

Umumi hizmetlere ayrılan yerlerde 5 yıllık programa dâhil bulunmayanlarında, yükseklikleri tabii zeminden (6.50) m.yi brüt inşaat alanı (250) m2.yi geçmemek, mümkün mertebe sökülerek başka bir yere nakli kabil malzemeden veya buna müsait bir sistemde inşa edilmek şartı ile veya yine imkân nispetinde mevcut ve müstakbel yol güzergâhlarına tesadüf ettirilmemek suretiyle imar planı tatbikatına kadar, sahiplerinin isteği üzerine Belediye Encümenince muvakkat yapı yapılmasına izin verilir.

Bu yapının imar planına göre bulunduğu bölgenin özellikleri ve Belediye Başkanlığının teklifi de göz önüne alınarak hangi maksat için yapılıp, kullanılabileceği Belediye Encümenince tayin ve tespit olunur. Mülk sahibi bu maksadın dışına çıkamaz.

Muvakkat ruhsat süresi en fazla 10 yıldır. Yapı izni verilmeden önce Belediye Encümeni kararının gün ve sayısının 10 yıl müddet için muvakkat inşaat olduğunun ve diğer lüzumlu ölçü ve şartlarının, tapu kaydına şerh olarak verilmesi gereklidir.

Muvakkatlik süresi tapu kaydına şerh verildiği günden başlar. Bir parselde birden fazla muvakkat yapıya izin verilmesi halinde, bu yapıların inşaat alanları toplamı (250) m2.den ve yükseklikleri (6.50) m.den fazla olamaz. İmar planı tatbik edilirken, muvakkat inşaat ve tesisler yıktırılır. 10 yıllık muvakkatlik müddeti dolduktan sonra veya 10 yıl dolmadan yıktırılması veya kamulaştırılması halinde muvakkat bina ve tesislerin “Kamulaştırma Kanunu” hükümlerine göre takdir edilecek bedeli sahiplerine ödenir.

Kapanan yollar

 MADDE 20 -

 

İmar planına göre kapanan yollar veya mahreci bulunmasına rağmen yapı adası ortasında kalan parseller ifraz edilemezler. Bu gibi yerler İmar Kanunu’nun ilgili hükümleri uygulanamadığı ve yapı yapılmasına müsait bir durum elde edilemediği takdirde, bu hükümler uygulanıncaya kadar veya kamulaştırılıncaya kadar sahiplerince olduğu gibi kullanılmaya devam olunur.

Bu gibi arsalardan 5 yıllık programa dâhil olmayan ve bu yönetmelik hüküm ve ölçülerine göre bina yapılmasına müsait bulunanlara da yükseklikleri tabi zeminden (6.50) m.yi ve brüt inşaat alanı (250) m2.yi geçmemek üzere 19. maddedeki şekil ve esaslar dâhilinde muvakkat inşaat izni verilir.

Tehlikeli Alanlar

 Madde 21-

Taşkın, heyelan ve kaya düşmesi gibi afet alanlarında bulunan sıhhi ve jeolojik mahsurları olan veya bunlar gibi tehlikeli durumlar arz etmesi yüzünden imar planlarına veya ilgili idarelerce hazırlanmış veya onaylanmış raporlara göre yapı yapılması yasak edilen alanlar ifraz edilemez. Bu gibi yerlerde arazinin takviyesine matuf tesislerden başka yapı yapılamaz.

İmar planlarında yukarıdaki sebeplerle "Ağaçlandırılacak Alan" olarak gösterilen alanlarda da aynı esaslara uyulur.

Parsellerde istisnai yapılanma şartları

MADDE 22-

  1.  Yeni yapılacak binalarda: İmar planı ve bu yönetmelik hükümlerine göre hazırlanarak onaylanan yapı projelerine inşaat ruhsatı safhasında talep üzerine kısmi ruhsat verilebilir.
  2.  Daha önce ruhsatlı olarak inşa edilip, sonradan kat ilavesi verilen binalarda :
  1.  Statik bakımdan kat ilavesine mahzur olmadığının belgelenmesi,
  2.  Yapılacak kat için bu yönetmeliğin maddelerindeki yan, arka bahçe, bina derinlikleri, merdiven, asansörler ve kapıcı dairesi, bekçi odası ile ilgili hükümler aranmaksızın ruhsat verilebilir.
  1.  İki tarafında veya arka tarafında imar planı ve mevzuatına aykırı olmamak şartı ile yapılmış bina veya bir tarafında böyle bir bina ile diğer tarafında plana göre tespit edilmiş bir yol bulunan arsalardan, plan ve bu yönetmeliğin diğer şartlarına aykırı olmamak kaydı ile bu yönetmelikteki parsel büyüklükleri ile ilgili hükümlere uymaksızın yapı yapılmasına izin verilir.
  2.  Mevcut binalarda asansör yapılması durumunda standartlara uyulması kaydı ile bu yönetmelikteki asansör ile ilgili hükümler aranmaz.

 

 

Bir parsele birden fazla bina yapılması

MADDE 23 -

İmar Planı hükümleri saklı kalmak kaydı ile bir parsele birden fazla bina yapılabilir. Bu durumda:

  1.  Her binaya ait ön, arka ve yan bahçe(ler) mimari proje müellifi tarafından tayin edilir. Ancak yola cepheli bloklarda ön cephe yol tarafı olarak kabul edilir ve ölçülendirilir.
  2.  Binalar arası bahçe ve komşu mesafeleri yönetmeliğin 17. maddesinde de belirtilen ölçülerden az olamaz.
  3.  Bitişik nizama tabi yerlerde yola cephesi olmayan bina yapılamaz.
  4.  Gerekli görülen hallerde, vaziyet planında yerleşim ile ilgili belediyenin görüşü doğrultusunda uygulama yapılır.
  5.  Otopark ihtiyacının en az % 60' ı kendi parselinde tesis edilmesi mecburidir.

 

Bina Cepheleri

 MADDE 24 -

 

  1.  Konut sahalarında Ayrık ve Blok yapı nizamı olan yerlerde, yoğunluk ve bahçe mesafelerine uyulmak kaydı ile bina cephe ve derinliği (60.00)m.yi geçemez.
  2. İkiz nizama tabi yerlerin ifraz ve tevhit işlemi görmesi neticesi oluşan veya oluşacak yeni imar parseli, ikiz nizam olabileceği gibi, parsel sahiplerinin birlikte talebi ile ayrık nizam yapı şartlarına da uydurulabilir. Yine parsel sahiplerinin karşılıklı izin vermeleri halinde ön bahçe mesafesi artırılabilir.

Ayrıca “ayrık nizamca tabi olan yerlerde, parsel sahiplerinin birlikte talebi üzerine, daha uygun çözüm yolları bulmak amacı ile birkaç dar parsel ile birlikte mütalaa edilerek, parsellere oturan binalar asgari bahçe mesafelerini muhafaza etmek ve yoğunluğu aşmamak şartı ile civarın yapı karakterine uyum sağlayacak şekilde Belediye tarafından " ikiz nizam” tertip edilebilir.

Bina Derinlikleri

MADDE 25 -

Bina derinlikleri hiçbir yerde arka bahçe sınırına (3.50) m.den fazla yaklaşmamak şartı ile;

H

I =L - ( K +   ) formülü ile hesaplanır.

2

I: Bina derinliği

L: Parsel derinliği

K: Ön bahçe mesafesi

H: Bina yüksekliği

Ancak;

  1.  Formülün kullanılması sonucunda (7.00) m.den az çıkan bina derinlikleri, arka bahçe mesafesi (2.00) m.den az olmamak üzere (7.00) m.ye kadar çıkarılabilir.
  2.  Bitişik nizamda, köşe başına rastlayan parsellerde yapı derinliği, parselin yüz aldığı yollar üzerindeki komşu parsellere verilecek derinliklere göre belirlenir.
  3.  İmar planlarında ticaret bölgesi olarak gösterilen bitişik nizam yapı adalarında yapılacak binaların gece ve gündüz ikamete ayrılmayan, sadece işyeri olarak kullanılan zemin katları, bodrumları ile birlikte ön bahçe mesafelerine tecavüz etmemek kaydı ile arsa derinliğince yapılabilir. Şu kadar ki; meyilli arsalarda bu yüksekliğin arka komşu sınırında tabii zeminden itibaren (6.50) m.yi geçmesi halinde bu miktarı aşan kısmı arka komşu sınırından en az (3.00) m. geriden başlatılır.

 

 

Binalara kot verilmesi

 MADDE 26 -

 

Binalara kot yol ve arazinin düz veya eğimli olmasına göre farklı şekillerde verilir. % 7 eğime kadar olan yollar Düz, % 7 eğimi geçen yollar ise Eğimli olarak değerlendirilir. Kot binanın cephe aldığı yolun tretuvar seviyesinden, henüz tretuvar olmayan yerlerde ise teşekkül ettirilecek tretuvarın tayin edilen seviyesinden verilir.

Köşe başına rastlayan binalarda, yolların farklı genişlikte olduğu durumda geniş yoldan, yolların aynı genişlikte olduğu durumlarda ise, yolların kesiştiği tretuvar üst seviyesinden kot verilir.

Köşe başı harici iki yola cepheli binalarda ise, aşağıdaki maddelerden uygun olanına göre kot verilir.

Yolun eğiminden dolayı zemin kat taban kotu konut yapılarında tretuvardan (3.00) m., Ticaret yapılarında tretuvardan (5.00) m. yükseldiği takdirde binalara kademe yapılması mecburidir. Yol cephesindeki kademe boyu (6.00) m.den az olamaz. (6.00) m.den az olması durumunda, bir önceki kademe seviyesine uyulur.

  1.  Ön bahçesi olmayan binalarda:

Binanın cephe aldığı yolun en yüksek tretuvar seviyesinden verilir.

  1.  Ayrık, blok ve/veya ön bahçeli binalarda;
  1.  Tabii zemini yol kotundan düşük olan binalar: Bina ön cephe hattındaki yolun, binaya isabet eden tretuvarının en üst seviyesinden verilir.
  2.  Tabi zemini yol kotundan yüksek olan binalar: Tabi zemini yol kotu üstünde olan parsellerde binalara verilecek kot, binanın köşe kotlarının aritmetik ortalamasına eklenerek verilir. Ancak, tretuvar üst seviyesinden (2.00) m.yi hiçbir şekilde geçemez.
  3.  Tabi zemini yoldan kısmen yüksek, kısmen düşük olan binalar: Parsel köşe kotlarının ortalaması, yoldan düşük ise yukarıdaki (a) bendine, yüksek ise (b) bendine göre değerlendirme yapılır.
  4.  Bir parsele birden fazla bina yapılması durumunda: Üzerinde birden fazla yapı yapılması mümkün olan parsellerde kot, her yapı için ayrı ayrı verilir. Yola cepheli bloklar yoldan bu madde hükümlerine göre, yola cepheli olmayan bloklarda ise binanın zeminde kaplayacağı alanın tabi zemininden en üst seviyesine eklenerek verilir.
  1.  Eğimli yola cepheli arsalarda ön bahçeli binalarda kot:

Eğimli yola cepheli arsalarda kot binanın zeminde kaplayacağı alanın yol istikametindeki tretuvar en üst seviyesinden verilir. Arazinin yoldan düşük veya yüksek olması durumunda (a,b,c) hükümlerine göre değerlendirme yapılır.

  1.  Binalara verilen subasman kotlarına ait ölçüler:
  1. Eğimli arazilerde tesviye uygulaması yapılması durumunda vaziyet planında gösterilecektir. Tesviye yaparken arazinin doğal yapısını bozmamak, teraslandırma yapıldığında teraslar arasında en fazla (1.00) m. kot farkı yapmak ve komşu parseller için tehlike oluşturmaması şartı aranır.
  2.  Zeminin kaya çıkması, su çıkması vs. gibi özel durumlarda kot yüksekliğini tayin etmeye ilgili belediyesi yetkilidir. Bu durum bir raporla tespit edilir.
  3.  Hâlihazırda tretuvar teşkil etmemiş yerlerde; ham yoldan (+0.70) m. stabilize yoldan (+0.40) m. asfalttan (+0.20) m. dolgu payı ölçüleri dikkate alınarak kot belirlenir.

Saçaklar

MADDE 27 -

Binalara yapılacak saçaklar parsel sınırına en fazla (1.50) m.ye kadar yaklaşabilir. Ön bahçesi bulunmayan yapı nizamlarında saçak derinliği, (1.00)m yi geçemez. Saçaklar üzerine güneş kolektörü, uydu alıcısı gibi armatür ve cihazlar monte edilemez.

Çatılar

MADDE 28-

Çatılar, fen ve sağlık kurallarına uygun olarak binanın plan tasarımına, cephe aldığı yolun yapı karakterine uygun nitelikte ve estetik görünümü de göz önüne alınarak Düz, Eğimli veya Eğri Yüzeyli olarak yapılır.

  1.  Çatı yüksekliği ve eğimi:
  1.  Çatı Yüksekliği: Son kat tavan tabliye betonu ile en yüksek mahya kotu arasındaki mesafedir. En yüksek mahya kotu tespit edilirken, çatı meyili saçak ucundan yükselecek şekilde; ayrık binalarda kırma, ikili blok binalarda bloğu ile müşterek kırma, birden fazla parsele oturan blok binalarda ve bitişik nizamda ön ve arka cepheye akıntılı beşik çatı kurulacağı varsayılarak en fazla %33 meyile göre hesaplanır.
  2.  Çatı Eğimi: Hesaba esas olarak kabul edilen çatı şeklinde, her mahya ve çatı yüzeyini ayrı ayrı değerlendirerek ve belirterek, mahya veya mahyalara yükselen eğim içinde kalmak, bitişik komşu tarafına akıntı verilmemek ve yatay dere yapılmamak şartıyla yapılacak çatı meyli ve şekli serbesttir.

b1) Eğimli çatı yapılırken eğim genel olarak saçak ucundan başlayarak yükselecektir.

b2) Çatı eğimine göre çatı örtü malzemesi belirtilmelidir.

 

 (2)    Çatı ile ilgili genel hükümler:

  1. Binalara yapılacak saçaklar bina sınırından, varsa açık ve kapalı çıkma ucundan yapılabilir.

 

  (3)   Çatı hükmüne bağlı olmayan yapılar:

Dini yapılar, kültürel, eğitim ve sportif tesisler ile tarihi ve mimari değeri olan eski eserlerin yeni yapılacak ve tadil edilecek çatı örtüleri bu kayıtlara tabi değildir.

 

Çıkmalar

MADDE 29 -

 

Binalarda imar planı veya yönetmelikte ön görülen taban alanı dışında, kendi parsel hudutları dışına taşmamak şartı ile imar çapında aksine bir hüküm belirtilmemişse binanın her cephesinde açık veya kapalı çıkma yapılabilir. Bu çıkmaların yapılabilmesi için aşağıdaki şartlar aranır:

  1.  Genel hükümler:

Çıkma derinliği genel olarak (1.40) m.dir. Ancak; yola bakan cephelerde parsel cephesine ve arka bahçede komşu sınırına (3 50)m den daha az yaklaşmamak ve kapalı çıkmalarda, yönetmelikte belirtilen yan bahçe mesafelerine tecavüz etmemek kaydıyla;

  1.  Kapalı çıkma tabliye üst kotu ile tabii zemin arasındaki mesafe (2.40) m. nin altına düşemez. Ancak, bina taban alanı sınırları içerisinde kalmak şartı ile zemin kat tabanında kapalı çıkma yapılabilir.
  2.  Açık çıkmalar, binanın her cephesinde (1.00)m yi geçmemek üzere düzenlenebilir.
  3.  Yığma binalarda kapalı çıkma yapılamaz. Ancak, (1.00) m. ye kadar açık çıkma yapılabilir.
  1.  Kapalı çıkmalar:
  1.  Yola Bakan Cephelerde: Yola bakan cephelerde, parsel cephesine en az (3.50) m. yaklaşılabilir.

Ancak;

a1) Parsel köşelerinde (3.50) m. sınırı aranmaz. Çıkma köşe noktasında aynı genişlikte devam edebilir.

a2) Birden fazla parsel üzerine oturan bloklarda veya bitişik nizama tabi yerlerde yapılacak (1.40) m.den fazla çıkmalar, ilgili Belediyenin görüşü alınmak suretiyle yapılabilir.

a3) İmar planı değişikliği sebebiyle ön bahçe mesafesi bu yönetmelikle belirlenen ölçünün altına düşmüşse, (1.40) m.yi geçmemek üzere çıkma ile parsel kenarı arasında (3.50)m. mesafe şartı aranmaz. Ancak hiçbir şekilde mülkiyet dışına taşılamaz. Birden fazla parsele oturan bloklarla, ikiz nizam yapılaşmalarda belediyenin görüşüne göre uygulama yapılır.

  1.  Yan Bahçeye Bakan Cephelerde: Yönetmelikte belirlenen asgari yan bahçe mesafesine taşmamak kaydıyla çıkma yapılabilir.
  2.  Arka Bahçeye Bakan Cephelerde: Parselin arka komşu parsel sınırına (3.50)m. den daha az yaklaşmamak kaydıyla zemin kattaki bina cephesinden itibaren çıkma yapılabilir.
  3.  Yapılacak çıkmalar cephe boyunca devam ettirilebilir.
  1. A&cce